Lídia Masllorens voelt zich aangetrokken tot een gematigde abstractie, die de toeschouwer in staat stelt het schilderij nauwkeurig te interpreteren en impliciete realiteiten waar te nemen, te herscheppen en te dromen. Haar grootschalige werken hebben een sterke uitstraling en stralen een opmerkelijke dynamiek en vitaliteit uit. Dit is des te opmerkelijker omdat het om werk op papier gaat, een werk dat gebaseerd is op het wegwerken van lagen in plaats van het aanbrengen ervan.

De portretten zijn geschilderd in zwarte acrylverf, die vervolgens wordt verwijderd en weggewassen met een mengsel van water en bleekmiddel. Deze techniek zorgt voor het prachtige kleurenpalet dat haar werk kenmerkt, met tinten variërend van roze tot wit en van zwart tot grijs. Lídia's penseelstreken zijn scherp en snel, wat resulteert in veel verlies en mislukkingen vanwege de destructieve aard van bleekmiddel en het onvoorspelbare gedrag van water. Lídia hanteert een unieke benadering van de aquareltechniek. Ze wil dat het papier het water opzuigt om te vervormen en te buigen, dat het water op het doek stroomt, dat de verf uiteenvalt en dat haar lijnen afbrokkelen onder het bleekmiddel.

Haar monotypes hebben de wereld rondgereisd. Haar werk is tentoongesteld in het Sorbonne Catalan Art Centre in Parijs, het Osaka Centre for Contemporary Art in Japan, en in galeries in Keulen, Antwerpen, Barcelona en Parijs. Haar schilderijen zijn ook tentoongesteld op talrijke Europese en Amerikaanse kunstbeurzen. Momenteel blijft ze experimenteren met close-ups van gezichten in haar atelier in Cassà de la Selva.